üdopara

28 Kasım 2013 Perşembe

ÜTopik "HAYALLER BEDENİ AŞARSA!"

Sokaklar çok sessiz. İnsanlar çığlık çığlığa fakat duyulmuyor. Geçerken birisinin yanında öyle dalgınca, görmeyiz haykıran gözleri. Ne zaman takılsa bir yüze gözlerimiz, o an bütün enerji transferi gerçekleşir. Bütün her şey paylaşılır diğeriyle. Saniyeler içinde tanırsın o yüzü ve gözleri. Ortak olursun o anki ruh haline... 

Ah insanlar, ne çoksunuz. Ah zaman ne kadar kısasın. Başlasam birini tanımaya, diğerleri eksik kalıyor. Başlasam birisini tanımaya, zaman bir yerlere gidiyor, ben eksik kalıyorum. Yetmiyor zaman bütün insanları tanımaya. Yoksa zaman bildiğimizden farklı mı? Bizler için belirli insanları tanımamıza tanınan zaman mı bu hayat? Sonra değiştiriyor muyuz hayatları ve başkalarını tanımak için yeni hayatlar yükleniyor mu? 

Ah insanlar, sessiz kaldırımın neşeli palyançoları, nereye gider bu kadar tecrübe hiç düşündünüz mü? Niye öğreniyoruz bu kadar şeyi sordunuz mu kendinize? Neden günleriniz birçok durumu/olguyu kavramak için geçti biliyor musunuz? Ben bilmiyorum ama şüphelerim var. 

Ah insanlar, ne çoksunuz ama ne boşsunuz. Hepiniz aynı şeyi yaparak nereye ulaşacağınızı sanıyorsunuz? Hiç düşündünüz mü belki yapılması gereken diğeri gibi olmak değil de diğerinde olmayanı tamamlamaksa? 

Ah insanlar, kocaman karada hapsolmuş, kabuğunda huzuru bulmuş insanlar, size imreniyorum. Hep kızıyorum kısıtlı bedenime bu kadar hayali yerleştirenlere... İşte yetmiyor, gidip çılgınlar gibi sörf yapamıyorum. Geceyi sahilde karşılayıp, iki bira içemiyorum. Dostlarıma yanan ateşin başında gizemli hikayeler anlatamıyorum. Gece olduğunda küçücük barakamda, sevimli yatağımda oturup düşünemiyorum. Gidemiyorum her çantamı aldığımda elime. İşte öyle... 

Birileri seneye de giymem için hayallerimi bir büyük beden almış. Bekleyip görme zamanı.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder